ഗ്രാമത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം

പച്ചവയലിൽ കാറ്റാടിയും കുഞ്ഞുപക്ഷികൾ പറന്നു,
ഗ്രാമവീഥിയിൽ കുട്ടികളുടെ ചിരിയൊച്ച മുഴങ്ങി.
പുഴക്കരയിൽ സന്ധ്യാവേള മഞ്ഞുവീണുനിന്നു,
ഗ്രാമത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം മനസ്സിൽ പൂത്തുലഞ്ഞു.

തെങ്ങിൻതലപ്പിൽ വെയിലുറങ്ങി, കുളിരായ് കാറ്റു വീശി,
കിണറ്റിൻകരയിൽ പെൺകൊടികൾ പാട്ടും ചിരിയുമായി.
ക്ഷേത്രമണിയും ബാങ്കൊലിയും ഒരുമിച്ചു മുഴങ്ങി,
ഗ്രാമത്തിൻ മനസ്സിൽ സ്നേഹം അതിരുകളില്ലാതെ.

കാളവണ്ടിയിൽ കറ്റയുമായി കർഷകൻ മടങ്ങി,
അടുപ്പിൻ പുകയിൽ സന്ധ്യ വീടുകൾ പുൽകിനിന്നു.
മുറ്റത്തെ തുളസിത്തറയിൽ വിളക്കു തെളിഞ്ഞുവന്നു,
നാട്ടുവഴികളിൽ കഥപറയും മുത്തശ്ശിമാർ കൂടി.

നഗരത്തിൻ തിരക്കിലില്ലാത്തൊരു ശാന്തിയിവിടെയുണ്ട്,
മണ്ണിൻ മണവും മനുഷ്യസ്നേഹവുമിവിടെ വിളയുന്നു.
എവിടെപ്പോയാലും മനസ്സു മടങ്ങുമീ മണ്ണിലേക്ക്,
ഗ്രാമമെന്നതു ഹൃദയത്തിലൊരിക്കലും മായാത്ത ചിത്രം.